7 francuskich youngtimerów wartych uwagi: dlaczego i na co uważać

Zestawienie obejmuje francuskie auta, które mają już ustaloną pozycję wśród kolekcjonerów albo wyraźnie ją budują. Kierowałem się trzema kryteriami: model ma udokumentowaną historię produkcji, istnieje dla niego rynek z danymi (aukcje, przewodniki cenowe) i da się go dziś kupić w Europie. Kolejność nie jest rankingiem. To raczej przegląd różnych typów aut: od hot hatchy, przez coupé, po duże limuzyny. Czym jako grupa wyróżniają się francuskie auta tamtej epoki, opisuję w osobnym tekście o frenchtimerach.

1. Peugeot 205 GTI (1984–1994): dlaczego jest punktem odniesienia?

Peugeot 205 GTI dla wielu jest wzorcem francuskiego hot hatcha. Autocar nazywał go szczytem francuskiej szkoły tego typu aut. Wersja 1.6 debiutowała w 1984 r. ze 105 KM (od 1986 r. 115 KM), a 1.9 pod koniec 1986 r. z mocą 130 KM, obniżoną do 122 KM po wprowadzeniu katalizatora w 1992 r. (Hagerty UK, 2021). Łącznie sprzedano ponad 5,2 mln Peugeotów 205 wszystkich wersji.

Rynek: według Hagerty w 2022 r. egzemplarz 1.9 z jednym właścicielem i przebiegiem 14 500 km sprzedano na aukcji Artcurial za 48 872 euro. Brytyjski cennik Hagerty wyceniał wtedy 1.9 GTI na 7300–27 400 GBP, w zależności od stanu.

Na co uważać: korozja za reflektorami, na połączeniu nadkoli z podłużnicami, w tylnej części progów i podłodze bagażnika, a w tylnym zawieszeniu zużyte łożyska igiełkowe wahaczy (widoczny ujemny pochył tylnych kół). Wiele aut było obniżanych i modyfikowanych. Szczegóły w przewodniku po Peugeocie 205, a w archiwum MB Classics jest 1991 Peugeot 205 GTI.

2. Renault Clio Williams (od 1993): co odróżnia go od zwykłego Clio?

Clio Williams to homologacyjna wersja Clio 16S z silnikiem 2.0 16V o mocy 150 KM i prędkości maksymalnej 215 km/h. Według Wikipedii pierwsza seria miała liczyć 3800 numerowanych egzemplarzy, ale sprzedała się tak szybko, że Renault dobudowało 1600 kolejnych. Z wersjami Williams 2 i 3 powstało ponad 12 000 aut.

Mimo nazwy zespół Williams nie projektował tego auta. Zmiany przygotował Renault Sport: szerszy przedni rozstaw kół, mocniejsza skrzynia, twardsze zawieszenie i silnik z innymi zaworami, wałkami i wałem korbowym niż 1.8 16V. Tylko Williams 1 ma metalową tabliczkę z numerem egzemplarza.

Na co uważać: wiele aut przerobiono na rajdówki, więc liczba drogowych egzemplarzy jest mniejsza, niż sugeruje produkcja. Autocar w przeglądzie francuskich hot hatchy ostrzegał przed nieudolnymi naprawami. Kontekst młodszego brata znajdziesz w tekście o Clio RSi.

3. Citroën CX GTi Turbo (1984–1989): dlaczego to najbardziej poszukiwany CX?

CX GTi Turbo to najszybszy benzynowy CX: 2.5 Turbo, 168 KM i ponad 220 km/h, w nadwoziu z hydropneumatycznym zawieszeniem. CX był samochodem roku 1975, a od 1974 do 1991 r. sprzedano 1 170 645 egzemplarzy wszystkich wersji. Według Hagerty UK GTi Turbo 2 jest dziś najbardziej poszukiwaną odmianą.

Rynek: we wrześniu 2022 r. Hagerty wyceniał przyzwoitego GTi Turbo na ok. 9100 GBP, a egzemplarz w stanie pokazowym na 16 200 GBP. Najlepsze CX-y zbliżały się do 30 000 GBP.

Na co uważać: auta od października 1980 r. mają lepsze zabezpieczenie antykorozyjne, ale CX może rdzewieć niemal wszędzie. Najważniejsze są podłużnice: zgnite oznaczają remont, który rzadko się bilansuje. Kule zawieszenia trzeba wymieniać mniej więcej co pięć lat, a płyn LHM ma być jasnozielony i przejrzysty. Po uruchomieniu silnika auto powinno podnieść się do wysokości jazdy w ciągu 15 sekund. W archiwum MB Classics jest 1985 Citroën CX 25 GTi Turbo.

4. Renault Fuego (1980–1986): co ma do zaoferowania francuskie coupé lat 80.?

Fuego to coupé z dużą szklaną klapą bagażnika, które w latach 1980–1982 było najlepiej sprzedającym się coupé w Europie. Powstało 265 367 egzemplarzy, ok. 85% w Maubeuge we Francji, a w Argentynie produkcję prowadzono do 1992 r. Wersja GTX ma silnik 2.0 o mocy 110 KM, a od jesieni 1983 r. w Europie dostępne było też Fuego Turbo.

Fuego było jednym z pierwszych aut z pilotem do centralnego zamka (system PLIP, od września 1982 r.) i z przyciskami radia przy kierownicy (od września 1983 r.). Nadwozie projektował Michel Jardin pod kierunkiem Roberta Oprona.

Na co uważać: według Footman James (2022) największym wyzwaniem jest w ogóle znaleźć Fuego na sprzedaż, a najbardziej pożądana jest wersja Turbo. Przy tak rzadkim aucie szczególnie dokładnie sprawdź kompletność wnętrza i elementów wykończenia. W ofercie MB Classics jest 1985 Renault Fuego GTX.

5. Renault Safrane (1992–2000): czy duża limuzyna Renault ma sens jako youngtimer?

Safrane to najdroższe i najbogatsze Renault lat 90., produkowane w nieco ponad 300 000 egzemplarzy, czyli znacznie rzadsze niż jego poprzednik Renault 25. Najciekawsze są topowa odmiana wyposażenia Baccara i Biturbo z 1994 r.: podwójnie doładowane V6 3.0 o mocy 262 KM, opracowane przy udziale firm Hartge i Irmscher, z napędem na cztery koła. Biturbo powstało w 806 egzemplarzach, a produkcję zakończono we wrześniu 1996 r.

Na co uważać: Baccara to auto pełne elektrycznie sterowanego wyposażenia, więc przed zakupem trzeba sprawdzić działanie każdej funkcji. Przy Biturbo, przy nakładzie 806 sztuk, warto przed zakupem ustalić dostępność części specyficznych dla tej wersji. W archiwum MB Classics jest 1994 Renault Safrane Baccara z V6 3.0.

6. Renault Twingo I (1993–2007): dlaczego małe auto miejskie trafia na tę listę?

Twingo I trafia na listę za projekt: jednobryłowe nadwozie z przesuwaną tylną kanapą i centralnie umieszczonymi zegarami, zaprojektowane pod kierunkiem Patricka Le Quémenta na bazie szkicu Jeana-Pierre'a Ploué. Auto weszło do sprzedaży w kwietniu 1993 r. za 55 000 franków, w jednej wersji wyposażenia i czterech kolorach. Według Wikipedii powstało 2,6 mln egzemplarzy pierwszej generacji, wszystkie z kierownicą po lewej stronie.

Na co uważać: przy tak dużej produkcji o wartości decyduje wyłącznie stan i oryginalność. Footman James pisał w 2022 r., że ceny Twingo I na kontynencie są bardzo niskie, więc ma sens szukanie wczesnych, kompletnych aut z historią. W archiwum MB Classics jest 1995 Renault Twingo.

7. Citroën DS3 Racing (od 2010): czy nowoczesny hot hatch może być youngtimerem?

DS3 Racing to drogowa wersja rajdowego DS3 R3 z silnikiem 1.6 turbo o mocy 207 KM, pokazana na salonie w Genewie w 2010 r. Przyspiesza do 100 km/h w 6,5 s i osiąga 235 km/h. Według Wikipedii początkowo planowano 1000 egzemplarzy, ale w październiku 2011 r. Citroën zapowiedział łącznie 2400.

Na co uważać: to najmłodsze auto w zestawieniu i najdalsze od statusu zabytku. Liczy się oryginalność wersji Racing (detale nadwozia, fotele, koła) i udokumentowany serwis silnika turbo. W archiwum MB Classics jest 2011 Citroën DS3 Racing.

Jakie francuskie auta nie zmieściły się na liście?

Kilka modeli opisuję w osobnych tekstach, bo zasługują na więcej miejsca niż akapit:

• Renault Mégane II RS i limitowany R26.R — przewodnik przed zakupem i tekst o tym, czy to przyszły klasyk.
• Citroën C6 — flagowa limuzyna Citroëna z lat 2005–2012 z zawieszeniem Hydractive 3+, opisana w historii modelu.
• Renault 5 — od wersji Alpine po GT Turbo, w historii R5.

Na co uważać przy każdym francuskim youngtimerze?

Wspólny mianownik tej listy to korozja w miejscach typowych dla danego modelu, kompletność wykończenia wnętrza i oryginalność wersji. Przy części modeli elementy wnętrza są dziś trudniejsze do zdobycia niż mechanika. Hagerty zwraca na to uwagę przy CX, gdzie części tapicerki są bardzo trudne do zastąpienia. Przy wersjach usportowionych (205 GTI, Clio Williams, DS3 Racing) trzeba odróżnić auto oryginalne od przerobionego, a przy limuzynach (CX, Safrane) sprawdzić, czy kosztowne układy, takie jak hydropneumatyka czy elektryka, działają bez zastrzeżeń.

Aktualne auta, w tym francuskie, znajdziesz w ofercie MB Classics. Pozostałe przewodniki po modelach są w kategorii Modele i przewodniki.